Θέλουμε επειγόντως... διαιτητές

 Σε είδος υπό εξαφάνιση τείνουν να εξελιχθούν οι διαιτητές στο νησί μας. Η "παλιά φρουρά" που έχει κρατήσει όρθιο το  ποδοσφαιρικό οικοδόμημα (με τα όποια λάθη και σωστά) όλα αυτά τα χρόνια, πάει σιγά- σιγά για... αποστρατεία. 

Το θέμα είναι ποια θα είναι η επόμενη ημέρα για τις τοπικές μας κατηγορίες. Προ διετίας είχε γίνει καλή δουλειά με νέα παιδιά (αγόρια-κορίτσια) που μπήκαν στον τοπικό σύνδεσμο και έδωσαν "πνοή" αλλά οι παλιοί ήταν αυτοί που κρατούσαν τα γκέμια.

Ο χρόνος είναι αμείλικτος για όλους. Πόσο ακόμα θα αντέχουν να παίζουν σερί παιχνίδια οι άνθρωποι αυτοί και να τα ακούνε κιόλας; 

Ο κίνδυνος να ξεμείνουμε και από διαιτητές και από παίχτες (θα ασχοληθούμε προσεχώς) είναι κάτι παραπάνω από ορατός. Αν δε βγουν και άλλα παιδιά που θα ασχοληθούν σοβαρά με τη διαιτησία θα έχουμε ΜΕΓΑ θέμα. 

Δε θέλουμε να σκεφτόμαστε καν το ενδεχόμενο τα παιχνίδια της Α' και της Β' να τα σφυρίζουν διαιτητές από την Πελοπόννησο. Δε συμφέρει κανέναν, από κάθε άποψη!

Θέλω επειγόντως διακοπές λέει το γνωστό τραγούδι του Κώστα Μαρτάκη αλλά στη δική μας περίπτωση: "Θέλουμε επειγόντως διαιτητές!".