Η τύχη στα χέρια μας αλλά ας το τελειώσουμε!

 Ένα παράδοξο το οποίο παρακολουθούμε στα φετινά μπαράζ ανόδου με τον ΑΠΣ Ζάκυνθος είναι η αδυναμία της ομάδας μας να εκμεταλλευτεί το "κάστρο" της. 

Το δημοτικό στάδιο στα πρώτα δύο ματς με Πύργο και Άρη Πετρούπολης δεν έδωσε το αναμενόμενο. Τουλάχιστον μια νίκη που θα εξασφάλιζε ΗΔΗ στους Κυανοκίτρινους την άνοδο στη Β Εθνική. 

Κοινός παρονομαστής των δύο παιχνιδιών ήταν ότι και στα δύο οι γηπεδούχοι άνοιξαν το σκορ με σκόρερ τον Αναστασόπουλο αλλά και στα δύο ισοφαρίστηκε σχεδόν άμεσα και δεν κατάφερε να "κλειδώσει" το τρίποντο. 

Σύμφωνοι, τα παιχνίδια των μπαράζ είναι πολύ δύσκολα. Έχουν μεγάλη πίεση αλλά όπως γράψαμε και σε προηγούμενο μπλογκ, τα ματς αυτά δεν τα παίζεις. Τα κερδίζεις!

Η Ζάκυνθος εκτός έδρας είναι εξαιρετική και η συγκομιδή της άριστη. Εντός όμως δεν έχει πάρει αυτά που πρέπει. 

Την ερχόμενη Κυριακή, υπάρχει μια ακόμη ευκαιρία. Η μεγαλύτερη απ' όλες!

Να παίξει κόντρα στον ιστορικό Εθνικό και να πανηγυρίσει μια παλικαρίσια άνοδο. 

Η τύχη είναι στα χέρια της ομάδας μας. Μπορεί να ανέβει με νίκη, ισοπαλία και ήττα (μέχρι ένα γκολ διαφορά) και πρέπει να μην την αφήσει ανεκμετάλλευτη. 

Ο Εθνικός θέλει μεγάλη προσοχή. Έχει καλούς παίχτες, βαριά φανέλα και το κυριότερο έρχεται αποφασισμένος να πουλήσει ακριβά το τομάρι του. 

Την Κυριακή πρέπει να πανηγυρίσουμε την άνοδο στο σπίτι μας. 

Τελεία και παύλα. 

Πρέπει την Κυριακή να το τελειώσουμε και πιστεύουμε ότι θα το τελειώσουμε!